Spotkanie poprowadził Kuba Polit, doradca z 16-letnim doświadczeniem w branży nawozowej. Wyjaśnił, jak odczyn gleby wpływa na jej właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne oraz dostępność składników pokarmowych dla roślin.

Podczas webinaru omówiono m.in.:

• pochodzenie i formy wapna nawozowego oraz różnice między nimi,
• skutki zakwaszenia gleby dla jej struktury i warunków uprawy,
• znaczenie pH dla efektywności nawożenia i aktywności organizmów glebowych,
• rolę mineralizacji resztek pożniwnych w odzyskiwaniu składników pokarmowych,
• związek kondycji gleby z kosztami produkcji i wielkością plonów.

Prowadzący przedstawił także przykładowe kalkulacje pokazujące, jak straty związane z kondycją gleby mogą przekładać się na wynik finansowy gospodarstwa.

Obejrzyj nagranie na YouTube i sprawdź, gdzie szukać oszczędności w swoim gospodarstwie.

Już wkrótce poinformujemy o kolejnym bezpłatnym webinarze dla rolników. Zachęcamy do śledzenia aktualności oraz profilu organizatora w mediach społecznościowych.

Artykuł Nagranie z webinaru „Jak wapnowanie wpływa na koszty produkcji rolnej?” pochodzi z serwisu Industria.

Podczas spotkania omówimy rodzaje wapna nawozowego i ich zastosowanie, skutki zakwaszenia gleby oraz wpływ pH na efektywność nawożenia. Uczestnicy dowiedzą się, kiedy i czym wapnować glebę oraz jak odpowiednio zaplanowane wapnowanie może pomóc w ograniczeniu kosztów produkcji. Na zakończenie przewidziana jest sesja pytań i odpowiedzi.

Webinar poprowadzi Jakub Polit, związany z branżą nawozową od 2010 roku. Doświadczenie zdobywał w sprzedaży, logistyce i produkcji nawozów wapniowych. Obecnie prowadzi własną działalność, zajmując się zaopatrzeniem rolnictwa oraz doradztwem w zakresie nawożenia i produkcji rolnej.

Na co dzień łączy wiedzę handlową i technologiczną z praktyką, prowadząc gospodarstwo rolno-ogrodnicze. Dzięki temu temat wapnowania zna zarówno od strony produktu i procesu produkcji, jak i rzeczywistych potrzeb gospodarstwa.

Udział w webinarze jest bezpłatny. Aby dołączyć, należy zarejestrować się za pomocą formularza online.

Zarejestruj się na webinar

Artykuł Bezpłatny webinar: „Wpływ wapnowania na obniżenie kosztów produkcji rolnej” pochodzi z serwisu Industria.

Resztki pożniwne to materiał roślinny pozostawiony na polu po zbiorze plonów. Pozostałości te, w tym słoma, liście i nasiona, odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia i żyzności naszej ziemi. Zawierają azot, fosfor, potas, wapń, magnez oraz mikroelementy. Ich zawartość zależy od gatunku rośliny, przy czym resztki rzepaku i kukurydzy są zazwyczaj bogatsze w składniki odżywcze niż resztki zbóż.  Skuteczne zarządzanie tymi pozostałościami może poprawić strukturę gleby, zmniejszyć erozję i usprawnić obieg składników plonotwórczych.

Zastosowanie w tym momencie wapna nawozowego INDUSTRIA Dewonit jest bardzo dobrym rozwiązaniem – m.in. ze względu na możliwość jego dokładnego wymieszania z glebą podczas kolejnych zabiegów uprawowych.

Staranne wprowadzenie wapna nawozowego do podłoża przyczynia się do stabilizacji odczynu pH gleby, przyspiesza rozkład resztek pożniwnych i zwiększa efektywność ich przekształcania w związki próchniczne. Z kolei dobrze rozłożone resztki pożniwne sprzyjają żyzności gleby – m.in. jej wzbogaceniu w składniki pokarmowe i związki próchniczne oraz namnażaniu pożytecznych organizmów.

Wapno nawozowe prosto z kopalni!

Oferujemy wapno nawozowe najwyższej jakości, które zapewni Twoim roślinom wszystko, czego potrzebują do pełnego rozwoju. Razem zadbajmy o lepszą przyszłość Twoich upraw!

Kontakt

Artykuł Pożniwne wapnowanie – inwestycja w plon i zdrową glebę pochodzi z serwisu Industria.

Wapnowanie pod wymagający rzepak – znaczenie, terminy i zasady

Rzepak należy do roślin bardzo wrażliwych na zakwaszenie gleby. Optymalny odczyn gleby dla tej rośliny wynosi pH 6,0–7,0, przy czym na glebach cięższych powinien być zbliżony do 7,0. Przy pH poniżej 5,5 gwałtownie spada dostępność fosforu, magnezu, molibdenu oraz części mikroelementów, a rozwój systemu korzeniowego ulega znacznemu ograniczeniu. Wytworzenie silnego i głębokiego systemu korzeniowego jest możliwe jedynie w warunkach optymalnego odczynu gleby.

Bardzo wrażliwy na zakwaszenie

Ze względu na wysoką wrażliwość rzepaku na zakwaszenie, znacznie korzystniejsze jest systematyczne utrzymywanie odpowiedniego pH gleby niż stosowanie jednorazowo wysokich dawek wapna bezpośrednio przed siewem. Najlepsze efekty przynosi zatem wykonanie wapnowania rok przed siewem rzepaku, po zbiorze przedplonu, np. przed uprawą pszenicy. Zastosowane wapno wymaga czasu, aby skutecznie zadziałać i ustabilizować odczyn gleby. Takie postępowanie sprzyja również efektywniejszemu wykorzystaniu nawozów mineralnych oraz poprawia właściwości fizyczne, chemiczne, biologiczne i fitosanitarne gleby.

Wapnowanie, oprócz regulacji odczynu, dostarcza również wapnia, który jest jednym z ważniejszych składników pokarmowych dla rzepaku. Pierwiastek ten uczestniczy w budowie ścian komórkowych, wspomaga rozwój systemu korzeniowego oraz zwiększa odporność roślin na niekorzystne warunki środowiskowe. Wapnowanie pól przeznaczonych pod uprawę rzepaku powinno być prowadzone regularnie w ramach zmianowania, najlepiej pod przedplon, ponieważ jego korzystne efekty utrzymują się również w kolejnych latach. Takie działanie pozwala utrzymać optymalny odczyn gleby, poprawia dostępność składników pokarmowych oraz stwarza korzystne warunki do wzrostu, rozwoju i plonowania rzepaku. Optymalne dawki wapna stosowane tradycyjnie przedstawiono w tabeli.

Uwaga: W przypadku bardzo kwaśnych gleb (pH < 5,0) lepiej rozłożyć odkwaszanie na kilka lat niż zastosować jednorazowo bardzo wysoką dawkę. Dokładną dawkę najlepiej ustalić na podstawie aktualnej analizy gleby i zaleceń stacji chemiczno-rolniczej.

W praktyce rzadko obserwujemy na roślinach objawy niedoboru wapnia, a częściej toksyczność glinu ujawniającą się przy niskim pH gleby. Niemniej objawy niedoboru wapnia mogą wystąpić i zawsze w postaci: zamierania stożków wzrostu oraz skręcania, żółknięcia (brązowienia) i zasychania wierzchołków i krawędzi najmłodszych liści. Rozpoznawanie niedoborów nie jest łatwe, bo na zdjęciu są widoczne akurat niedobory ważnej dla rzepaku siarki w postaci chloroz i przyżółcenia – też występują początkowo na liściach młodych.

Jako alternatywa – wapnowanie pogłówne

Pogłówne wapnowanie rzepaku nie jest rozwiązaniem optymalnym, jednak jako zabieg interwencyjny może przynieść lepsze efekty niż całkowita rezygnacja z dostarczenia wapnia. Zabieg ten stosuje się w sytuacji, gdy po siewie lub jesienią okaże się, że odczyn gleby nadal jest zbyt niski albo rośliny wykazują objawy niedoboru wapnia. Nie zastępuje on jednak klasycznego wapnowania wykonanego przed siewem lub pod przedplon rzepaku. Należy pamiętać, że wapnowanie pogłówne nie jest w stanie skutecznie podnieść pH całej warstwy ornej. W przeciwieństwie do tradycyjnego wapnowania, nawóz nie zostaje wymieszany z glebą, a wapń przemieszcza się w profilu glebowym stosunkowo wolno – zaledwie kilka centymetrów rocznie. W efekcie zabieg ten poprawia warunki głównie w powierzchniowej warstwie gleby oraz dostarcza wapnia ro-ślinom, lecz nie zapewnia pełnego odkwaszenia całego pola. Do pogłównego wapnowania rzepaku przeznaczone są przede wszystkim wapna węglanowe, wapna kredowe, wapna węglanowo-magnezowe oraz wapna granulowane. Nie zaleca się natomiast stosowania wapna tlenkowego bezpośrednio na rosnące rośliny, ponieważ może ono powodować uszkodzenia „wypalenia” liści oraz szyjki korzeniowej rzepaku. Zaleca się pogłównie zazwyczaj 500–1000 kg/ha wapna granulowanego, co odpowiada około 0,5 t CaO/ha. W przypadku rzepaku nie powinno się przekraczać tej dawki, aby uniknąć ryzyka uszkodzenia roślin. Skuteczność i bezpieczeństwo zabiegu zależą również od właściwego terminu oraz warunków jego wykonania. Wapnowanie należy przeprowadzać na suche rośliny, unikać zabiegów podczas przymrozków oraz na zamarzniętej glebie.

Nie powinno się także stosować wapna bezpośrednio przed intensywnymi opadami deszczu, które mogą powodować spływ powierzchniowy składników. Bardzo ważne jest zachowanie co najmniej dwutygodniowego odstępu między wapnowaniem a nawożeniem azotowym. W przeciwnym razie mogą wystąpić straty azotu, szczególnie w przypadku nawozów zawierających azot w formie amonowej. W przypadku stwierdzonego niedoboru magnezu (badanie gleby lub ocena roślin) warto wybrać wapno magnezowe, które oprócz regulacji odczynu gleby dostarczy roślinom również magnezu – ważnego składnika pokarmowego.

Dolistne dokarmianie wapniem

Jeżeli celem jest szybkie dostarczenie wapnia lub magnezu w sezonie, często lepiej sprawdzają się nawozy dolistne niż wapnowanie pogłówne. Dokarmianie dolistne jest zabiegiem jedynie wspomagającym, a nie zastępującym wapnowanie. W uprawie rzepaku nawożenie dolistne wapniem pełni przede wszystkim funkcję uzupełniającą, nie zastępuje ono wapnowania gleby ani nawożenia doglebowego, ale może skutecznie wspierać rośliny w okresach intensywnego wzrostu, stresu lub ograniczonego pobierania składników z gleby. Rzepak pobiera bardzo duże ilości wapnia (często ponad 100–150 kg CaO/ ha), dlatego nawożenie dolistne dostarcza jedynie niewielką część jego potrzeb pokarmowych. Podstawą zaopatrzenia roślin w wapń pozostaje utrzymanie odpowiedniego pH gleby oraz stosowanie nawozów wapniowych i wapniowo-magnezowych przed siewem lub w zmianowaniu. Do najczęściej stosowanych nawozów dolistnych zawierających wapń należą: YaraVita Sto-pit – nawóz oparty na azotanie wapnia, stosowany w wielu uprawach rolniczych i ogrodniczych, ADOB Ca IDHA – zawiera wapń schelatowany przez IDHA, dobrze przyswajalny przez rośliny, ASX Wapń Plus – płynny nawóz wapniowy przeznaczony do stosowania dolistnego. Najczęściej zabieg wykonuje się: jesienią, w fazie 4–8 liści, aby wspomóc rozwój szyjki korzeniowej i systemu korzeniowego lub wiosną, od początku ruszenia wegetacji do fazy wydłużania pędu, przed kwitnieniem, gdy rośliny są narażone na stres związany z szybkim wzrostem. W praktyce wapń dolistny często stosuje się łącznie z borem, który jest najważniejszym mikroelementem dla rzepaku, magnezem i siarką.

Zakwaszenie ogranicza dostępność magnezu

Magnez jest jednym z podstawowych składników pokarmowych rzepaku, a jego znaczenie wynika z wysokich wymagań pokarmowych tej rośliny. Rzepak ozimy pobiera około 40–80 kg MgO/ha (czyli około 24–48 kg czystego magnezu Mg/ha) wraz z plonem i resztkami pożniwnymi. Pierwiastek ten wchodzi w skład chlorofilu, odpowiada za prawidłowy przebieg procesu fotosyntezy, uczestniczy w transporcie asymilatów oraz wpływa na efektywne wykorzystanie azotu. Niedobór magnezu prowadzi do ograniczenia wzrostu roślin, zmniejszenia intensywności fotosyntezy, a w konsekwencji do obniżenia plonu i zawartości tłuszczu w nasionach. W warunkach nadmiernego zakwaszenia gleby często dochodzi do ograniczenia dostępności magnezu dla roślin, co sprzyja występowaniu jego niedoborów. Nawożenie tym składnikiem nie musi być jednak wykonywane corocznie. Powinno być ono planowane na podstawie wyników analiz gleby oraz przewidywanych potrzeb pokarmowych roślin. Z tego względu gospodarkę magnezem warto rozpatrywać łącznie z wapnowaniem, które nie tylko reguluje odczyn gleby, ale może również stanowić źródło tego składnika.

Magnez z wapniem lub z siarką

Na glebach kwaśnych i ubogich w magnez najbardziej racjonalnym rozwiązaniem jest stosowanie nawozów wapniowo-magnezowych. Pozwalają one jednocześnie poprawić odczyn gleby oraz uzupełnić niedobory magnezu. Dobór rodzaju nawozu powinien być uzależniony od kategorii agronomicznej gleby. Na glebach cięższych zaleca się stosowanie wapna magnezowo-tlenkowego, które działa szybciej i skuteczniej podnosi odczyn gleby. Z kolei na glebach lekkich bezpieczniejsze jest stosowanie wapna magnezowo-węglanowego lub dolomitu, ponieważ działają one łagodniej i ograniczają ryzyko przewapnowania. Jeżeli analiza gleby wykaże bardzo niską zawartość magnezu, wynoszącą poniżej 5 mg MgO na 100 g gleby, konieczne jest dodatkowe nawożenie tym składnikiem. W takich warunkach przed siewem zaleca się zastosowanie kizerytu w dawce około 100 kg/ha lub odpowiednio dobranej dawki siarczanu magnezu.

Nawozy te dostarczają magnezu w formach łatwo dostępnych dla roślin, a jednocześnie stanowią cenne źródło siarki, która odgrywa kluczową rolę w technologii uprawy rzepaku. Prawidłowe zaopatrzenie roślin zarówno w magnez, jak i siarkę sprzyja lepszemu rozwojowi systemu korzeniowego, zwiększa efektywność wykorzystania azotu oraz wpływa korzystnie na wielkość i jakość uzyskiwanego plonu. W efekcie odpowiednie gospodarowanie tymi składnikami stanowi jeden z ważnych elementów wysokiej efektywności produkcji nasion rzepaku.

Wapnowanie interwencyjne wiosną

Wiosenne wapnowanie rzepaku traktuje się również jako zabieg interwencyjny niż standardową praktykę. Można je wykonać bardzo wczesną wiosną, na plantacjach wymagających szybkiego dostarczenia roślinom wapnia. Najczęściej stosu-je się wtedy granulowane wapna węglanowe w niewielkich dawkach, ok. 0,5 do 1,0 t/ha, gdy rzepak jest jeszcze w fazie ro-zety lub na początku wydłużania pędu (BBCH 30–31).

Im mniejsza masa liści, tym mniejsze ryzyko osypywania wapna na rośliny i ich uszkodzenia. Należy stosować wapno węglanowe (kredowe lub mielony wapień). Nie należy wykonywać zabiegu na podmokłą glebę ani przed spodziewanymi intensywnymi spływami wody. Należy pamiętać, aby nie stosować wapna na mokre rośliny oraz przed spodziewanymi wiosennymi przymrozkami.

Nie czekaj, aż zakwaszenie gleby ograniczy rozwój korzeni i wykorzystanie składników pokarmowych. Wybierz INDUSTRIA DEWONIT – nawóz wapniowo-magnezowy, który wspiera regulację odczynu gleby, poprawia jej właściwości oraz pomaga stworzyć rzepakowi optymalne warunki do wzrostu i plonowania.

Artykuł Wapnowanie pod wymagający rzepak – znaczenie, terminy i zasady pochodzi z serwisu Industria.

Ważna informacja dla mieszkańców województwa łódzkiego będących właścicielami gospodarstwa rolnego.

Wkrótce wystartuje program dofinansowania do wapnowania gleb. Okres realizacji zadania /wysianie nawozu/ – po dniu złożenia wniosku do Funduszu do 31.08.2027 r.

Beneficjentami mogą być właściciele użytków rolnych o ph gleby niższym lub równym 5,5.

Zyskaj do 150 zł refundacji za 1 tonę czystego składnika odkwaszającego (CaO lub MgO).

Nasze wapno nawozowe spełnia wszystkie wymagania i kwalifikuje się do dofinansowania. To doskonała okazja, by poprawić odczyn gleby, zwiększyć plony i zadbać o przyszłość swoich upraw.

Program jest finansowany ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi.

Więcej szczegółów znajdziesz w linku:

https://www.wfosigw.lodz.pl/dotacje-dla-osob-fizycznych-na-wapnowanie-gleb-na-terenie-wojewodztwa-lodzkiego-na-2026-rok/

Nasze wapno nawozowe Dewonit spełnia wszystkie wymagania i kwalifikuje się do dofinansowania.

Dowiedz się więcej o działaniu wapna nawozowego!

Kontakt dla woj. łódzkiego:

Paweł Guzek
 Tel.: 789 869 974

Artykuł Zyskaj do 150 zł refundacji – wapnuj glebę Dewonitem – zwiększaj plony! (woj. łódzkie) pochodzi z serwisu Industria.

Gleba jest podstawowym środowiskiem wzrostu roślin i jednym z najważniejszych elementów decydujących o jakości oraz wielkości plonów. To właśnie z niej rośliny pobierają wodę, składniki pokarmowe oraz tlen niezbędny do prawidłowego rozwoju systemu korzeniowego. Niestety wiele gleb w Polsce charakteryzuje się zbyt kwaśnym odczynem, co prowadzi do ograniczenia wzrostu roślin, spadku efektywności nawożenia oraz stopniowej degradacji gleby. Skutecznym rozwiązaniem tego problemu jest regularne wapnowanie.

Wapnowanie – inwestycja w żyzną glebę

Wapnowanie to jeden z najważniejszych zabiegów agrotechnicznych, którego celem jest uregulowanie pH gleby i poprawa jej właściwości fizycznych, chemicznych oraz biologicznych. Odpowiedni odczyn wpływa na lepsze magazynowanie wody, poprawia strukturę gruzełkowatą gleby oraz zwiększa aktywność mikroorganizmów odpowiedzialnych za przemiany materii organicznej. Dzięki temu rośliny mogą efektywniej wykorzystywać składniki pokarmowe zawarte zarówno w glebie, jak i w nawozach mineralnych.

Zakwaszenie gleb jest procesem naturalnym, ale dodatkowo nasilają go: intensywna produkcja rolnicza, stosowanie nawozów azotowych oraz wymywanie wapnia i magnezu z profilu glebowego. Każdego roku z jednego hektara gleby może zostać utracone nawet kilkaset kilogramów wapnia. W praktyce oznacza to konieczność systematycznego uzupełniania tego składnika, aby utrzymać wysoką żyzność gleby i stabilne plonowanie.

Magnez – kluczowy składnik skutecznego nawożenia

Regularne wapnowanie przynosi wiele korzyści. Przede wszystkim zwiększa przyswajalność fosforu, potasu, magnezu i mikroelementów, ogranicza toksyczne działanie glinu oraz metali ciężkich, a także wspomaga rozwój pożytecznych mikroorganizmów glebowych. Właściwie uregulowany odczyn gleby wpływa również na lepszy rozwój systemu korzeniowego, poprawia zdrowotność roślin i zwiększa ich odporność na choroby.

Rośliny uprawne mają różne wymagania dotyczące pH gleby. Gatunki takie jak pszenica, jęczmień, kukurydza, rzepak czy buraki bardzo silnie reagują na zakwaszenie i wymagają gleb o wyższym odczynie. Z kolei żyto, owies czy ziemniaki są bardziej tolerancyjne, jednak także w ich przypadku odpowiedni poziom pH wpływa na wyższe i lepszej jakości plony.

Wybór odpowiedniego nawozu wapniowego powinien być uzależniony od rodzaju gleby oraz jej aktualnego odczynu. Nawozy tlenkowe działają szybko i najczęściej stosowane są na glebach cięższych oraz silnie zakwaszonych. Wapna węglanowe działają łagodniej i są bezpieczne dla gleb lekkich oraz do stosowania pogłównego, a ich działanie jest rozłożone w czasie. W przypadku niedoborów magnezu warto wybierać nawozy wapniowo-magnezowe, które uzupełniają jednocześnie oba składniki.

INDUSTRIA Dewonit to wysokiej jakości wapno nawozowe zawierające magnez – składnik niezbędny do prawidłowego przebiegu fotosyntezy i budowy chlorofilu. Magnez odpowiada za intensywny wzrost roślin, właściwe wybarwienie liści oraz efektywne wykorzystanie azotu i fosforu. Jego niedobory prowadzą do osłabienia roślin, spadku plonowania i pogorszenia jakości upraw.

Dzięki zawartości magnezu INDUSTRIA Dewonit nie tylko skutecznie reguluje odczyn gleby, ale również wspiera prawidłowy rozwój roślin i poprawia ich kondycję przez cały okres wegetacji. To rozwiązanie szczególnie polecane na stanowiska ubogie w magnez oraz w intensywnej produkcji rolniczej, gdzie gleba narażona jest na szybkie wyczerpywanie składników pokarmowych.

Kiedy najlepiej stosować wapno?

Najlepszym terminem wykonywania wapnowania jest okres po zbiorach – od późnego lata do jesieni. Odpowiednia wilgotność gleby sprzyja wówczas szybkiemu działaniu nawozu i stabilizacji odczynu. Zabieg powinien być poprzedzony analizą gleby, która pozwala właściwie dobrać zarówno dawkę nawozu, jak i jego rodzaj.

Wyższe plony i lepsza opłacalność produkcji

Wapnowanie to inwestycja, która realnie przekłada się na wzrost plonów i poprawę opłacalności produkcji rolnej. Badania potwierdzają, że prawidłowo przeprowadzony zabieg może zwiększyć plonowanie zbóż, kukurydzy, rzepaku czy buraków nawet o kilkanaście do kilkudziesięciu procent.

INDUSTRIA Dewonit – wsparcie dla nowoczesnego rolnictwa

Zdrowa gleba to podstawa nowoczesnego i efektywnego rolnictwa. Regularne wapnowanie pozwala utrzymać jej wysoką żyzność, poprawić wykorzystanie nawozów i osiągać stabilne, wysokie plony przez wiele sezonów.

Wapno nawozowe prosto z kopalni!

Oferujemy wapno nawozowe najwyższej jakości, które zapewni Twoim roślinom wszystko, czego potrzebują do pełnego rozwoju. Razem zadbajmy o lepszą przyszłość Twoich upraw!

Kontakt

Artykuł Skuteczne wapnowanie z dodatkiem magnezu pochodzi z serwisu Industria.

Zakwaszenie gleb to jeden z najpoważniejszych czynników obniżających ilość i jakość plonów. Utrudnia przyswajanie składników pokarmowych, osłabia rozwój roślin i prowadzi do pogarszania żyzności gleby. Dlatego regularne wapnowanie, poprzedzone analizą laboratoryjną pH oraz poziomu fosforu, potasu i magnezu, jest podstawowym zabiegiem przywracającym glebie równowagę.

W polskich warunkach szczególnego znaczenia nabiera właśnie magnez – pierwiastek często pomijany, a jednocześnie absolutnie niezbędny dla prawidłowego wzrostu roślin.

Dlaczego w polskich glebach brakuje magnezu?

Większość gleb w Polsce ma naturalnie niską zasobność w ten składnik. Co gorsza, silne zakwaszenie dodatkowo sprzyja jego wymywaniu. Magnez jest jednym z najbardziej „ruchliwych” pierwiastków – przemieszcza się w głąb profilu glebowego dużo szybciej niż potas.

Roczne straty magnezu mogą wynosić od 10 aż do ponad 40 kg MgO/ha, zależnie od rodzaju i zakwaszenia gleby.

W praktyce oznacza to jedno: magnez musi być uzupełniany regularnie, ponieważ gleba nie jest w stanie go zatrzymać na dłużej.

Niedobór magnezu – cichy wróg plonowania

Magnez jest niezbędny od najwcześniejszych etapów wzrostu. Jego brak – nawet utajony, niewidoczny gołym okiem – ma poważne skutki:

• spowolnienie wzrostu już od fazy siewek,
• słabszy rozwój systemu korzeniowego,
• ograniczone pobieranie fosforu i potasu,
• mniejsza odporność roślin na choroby,
• obniżona zawartość chlorofilu → mniej intensywna fotosynteza,
• spadek plonów ziarna, bulw i korzeni,
• gorsza jakość biologiczna plonu: mniej białka, mniej tłuszczu, mniej cukrów i skrobi, mniejsza zawartość karotenu i witaminy A.

To właśnie magnez decyduje o efektywności fotosyntezy, stabilności tkanek roślinnych i przebiegu kluczowych reakcji energetycznych. Jest aktywatorem licznych enzymów, wspiera syntezę węglowodanów, białek i tłuszczów oraz odpowiada za transport asymilatów.

Innymi słowy – bez magnezu roślina nie ma energii, nie rośnie, nie chroni się i nie plonuje.

Jak rozpoznać niedobór magnezu?

Do najczęściej obserwowanych symptomów należą:

• chlorozy między nerwami liści (tzw. „prążkowanie”),
• więdnięcie i zasychanie starszych liści,
• brunatnienie, nekrozy i paciorkowatość wzdłuż nerwów, zwłaszcza u zbóż.

Objawy te często zaczynają się od dolnych liści – roślina transportuje magnez w górę, by ratować młode części, przez co starsze obumierają.

Które rośliny są najbardziej wrażliwe?

Niedobór magnezu szkodzi wszystkim uprawom, ale szczególnie narażone są:

• rzepak i rośliny kapustne,
• burak cukrowy,
• kukurydza,
• ziemniak,
• warzywa: papryka, pomidor, ogórek, dynia, sałata, warzywa korzeniowe.

Uprawy intensywne mają wysokie wymagania pokarmowe, dlatego szybciej ujawniają deficyt.

Dodatkowo magnez zwiększa skuteczność wapnowania i… podnosi wykorzystanie azotu.

To jeden z najważniejszych, a często pomijanych faktów.
Zwiększona efektywność pobierania azotu przekłada się na:

• wyższe plony,
• lepszą jakość roślin,
• ograniczenie strat składników i ich wymywania.

Brak magnezu oznacza więc nie tylko mniejsze plony, ale również marnowanie środków przeznaczanych na nawozy azotowe.

Dlaczego warto stosować magnez do gleby?

Nawożenie dolistne może czasowo złagodzić objawy, ale nie rozwiąże problemu u źródła — rośliny potrzebują magnezu w systemie korzeniowym, aby prawidłowo pobierać wodę i składniki pokarmowe.

Tylko nawożenie doglebowe odbudowuje zasobność gleby i realnie zwiększa jej żyzność.

Magnez to fundament żyznej gleby

Magnez to pierwiastek, którego nie da się zastąpić. Reguluje fotosyntezę, wzrost, metabolizm, odporność i jakość plonu. Jego brak jest jednym z najgroźniejszych, a jednocześnie najczęściej ignorowanych czynników obniżających plonowanie w Polsce.

Regularne zabiegi z wykorzystaniem wapna nawozowego zawierającego magnez — zwłaszcza na glebach zakwaszonych i lekkich — to inwestycja, która zwraca się w postaci wysokich i stabilnych plonów.

Industria Dewonit to nawóz wapniowo-magnezowy łączący naturalne pochodzenie, stabilny skład i wysoką skuteczność. Jego działanie potwierdzają praktyczne efekty w polu.
„DEWONIT… i wszystko rośnie!”

Artykuł Rola magnezu w uprawach pochodzi z serwisu Industria.

• Co zbierać — wrzesień?
• Wrześniowe zbiory w sadzie i ogrodzie
• Prace ogrodnicze we wrześniu — wapnowanie podstawą obfitych plonów

Co zbierać — wrzesień?

Nadejście września w rolnictwie wiąże się z zakończeniem żniw i wkroczeniem w okres pożniwny. Zakończenie intensywnych prac polowych nie oznacza jednak końca zbiorów. Od połowy sierpnia do końca września przypada czas zbioru ziemniaków. Warzywa te należy zbierać przy słonecznej i suchej pogodzie (temperatura gleby około 10°C, wilgotność gleby do 15%), gdy osiągną już pełną dojrzałość. 

Kolejną rośliną uprawną, której zbiór przypada na koniec września, jest kukurydza na ziarno. Zbioru kukurydzy należy dokonać po ok. 14-20 dniach po osiągnięciu przez nią stadium czarnej plamki, gdy wilgotność ziarna wynosi około 35%. 

W drugiej połowie sierpnia i na początku września zbiera się także bobik. Optymalny czas jego zbioru przypada, gdy strąki ściemnieją, a zawartość wody w nasionach wyniesie około 14%. 

Warto pamiętać, że kalendarz plonów (wrzesień) uzależniony jest od aktualnej pogody, która wpływa na wegetację roślin. Z tego powodu w ostatnich latach często zbiory przypadają wcześniej niż dawniej. 

Wrześniowe zbiory w sadzie i ogrodzie

Początek jesieni również w sadach i ogrodach przynosi obfite plony. Wrzesień to przede wszystkim czas zbioru wielu odmian jabłek i gruszek. Zbioru tych owoców należy dokonać jeszcze przed osiągnięciem przez nie pełnej dojrzałości. We wrześniu odbywa się również zbiór owoców późnych odmian śliwy, jeżyny i maliny. Warto pamiętać także o zbiorze orzechów włoskich i laskowych. Orzechy włoskie należy zbierać, gdy ich łupina pęknie i same opadną z drzew, natomiast laskowe, gdy już w pełni dojrzeją. 

Wrześniowe zbiory są równie obfite w ogrodzie warzywnym. Jeszcze przed nadejściem pierwszych przymrozków trzeba przeprowadzić zbiór roślin ciepłolubnych: pomidorów, papryki, oberżyny, melonów, cukinii, dyni, kabaczków i patisonów. Wrzesień to ponadto odpowiedni miesiąc na zbiór warzyw korzeniowych (marchwi, pietruszki, selera, rzodkwi i buraków ćwikłowych), kapustnych (brokułów, kalafiorów) oraz fasoli i ogórków.

Jakie inne rośliny przeznaczone są na zbiór we wrześniu? Początek jesieni to czas zbiorów dzikich roślin, które można wykorzystać do celów leczniczych. Podczas wrześniowych spacerów warto zbierać owoce czarnego bzu, dzikiej róży, aronii, tarniny, jarzębiny, głogu. W tym miesiącu można zbierać także kwiaty wrzosu, ziele krwawnika czy szyszki chmielu. 

Niezależnie od gatunków plonujących roślin zawsze należy pamiętać o odpowiednim przechowywaniu zebranych plonów. Do dłuższego przechowywania nadają się tylko owoce i warzywa nieuszkodzone, wolne od śladów chorób i szkodników. Warto zadbać o  odpowiednią temperaturę w pomieszczeniach, w których przechowywane są warzywa i owoce. Warzywa korzeniowe, jabłka i gruszki najlepiej przechowywać w temperaturze 0-10°C, dynie i ziemniaki: 5-10°C, a pomidory i ogórki: około 10°C.

Prace ogrodnicze we wrześniu — wapnowanie podstawą obfitych plonów

Już we wrześniu, po zakończeniu zbiorów, warto pomyśleć o przygotowaniu pola, sadu lub warzywnika do kolejnego sezonu. Jednym z najważniejszych zabiegów wpływających na jakość i obfitość plonów jest wapnowanie gleby. Zabieg ten pozwala przywrócić optymalne pH podłoża, a w konsekwencji poprawić warunki wzrostu roślin. Wapno magnezowe granulowane produkowane przez Świętokrzyską Grupę Przemysłową INDUSTRIA S.A. to produkt całkowicie naturalny, który pozwala w bezpieczny i efektywny sposób wzbogacić podłoże w wapń i magnez oraz podwyższyć pH gleby. Firma wyróżnia się wieloletnim doświadczeniem w wydobyciu i obróbce surowców skalnych w regionie świętokrzyskim, co daje gwarancję wysokiej jakości oferowanych przez nią produktów. 

Wapno magnezowe granulowane najlepiej zastosować jesienią. Dzięki temu nawóz łatwo ulegnie wymieszaniu z podłożem, a występujące w okresie jesiennym opady przyspieszą jego rozpuszczanie. Zabieg wapnowania, w zależności od rodzaju gleby, należy przeprowadzać co 2-4 lata (częściej na glebach lekkich).

Artykuł Kalendarz plonów – jakie rośliny zbierać we wrześniu? pochodzi z serwisu Industria.

• Jakie kruszywo sprawdza się najlepiej do budowy dróg na gospodarstwie rolnym?
• Jakie powinny być kryteria wyboru kruszywa?
• Kruszywo w budowie dróg na gospodarstwie rolnym – jak efektywnie je wykorzystać?

Jakie kruszywo sprawdza się najlepiej do budowy dróg na gospodarstwie rolnym?

Wybór kruszywa do budowy dróg na gospodarstwie rolnym to kluczowe zagadnienie, dlatego też powinno być to podyktowane kilkoma najważniejszymi czynnikami, wśród których wymieniamy: rodzaj gruntu, intensywność ruchu czy budżet. Dostępne są różne rodzaje kruszyw, a każde z nich ma swoje unikalne właściwości. Najpopularniejsze to zdecydowanie kruszywa łamane. 

Produkowane są dokładnie tak, jak ich nazwa wskazuje – przez kruszenie kamieni. Cechują się wysoką odpornością na ścieranie oraz dużą stabilnością, dlatego też nadają się idealnie do dróg, na których panuje duże natężenie ruchu. W ofercie Świętokrzyskiej Grupy Przemysłowej INDUSTRIA S.A. znajdują się różne rodzaje wysokiej jakości kruszyw łamanych, które doskonale sprawdzają się w budowie dróg rolnych. Dostępne są kruszywa o różnej wielkości: drobne, grube, technologiczne oraz o ciągłym uziarnieniu. 

Jakie powinny być kryteria wyboru kruszywa?

Wiemy już, jaki rodzaj kruszywa sprawdza się najlepiej podczas budowy dróg na gospodarstwie rolnym, przejdźmy teraz jednak do kolejnego ważnego zagadnienia. Mowa tu o kryteriach, na które trzeba zwrócić uwagę podczas planowania takiej inwestycji. 

• Pierwszym istotnym czynnikiem jest oczywiście szczególne przeznaczenie drogi. Przeważnie po drogach rolnych jeżdżą bardzo masywne maszyny, a w sezonie, na przykład podczas żniw, ma to miejsce bardzo często ze względu na zwiększoną intensywność ruchu. Dlatego to koniecznie należy postawić na kruszywa o wysokiej odporności na ścieranie, takie jak kruszywa łamane dostępne w ŚKSM. 
• Ale to nie wszystko, bo równie istotne są inne kwestie, zwłaszcza dotyczące warunków atmosferycznych. To istotne szczególnie tam, gdzie występują nawalne opady deszczu i zmiany temperatur. Warto więc wybrać kruszywa odporne na działanie wody oraz mrozu. I tu najlepiej sprawdzają się kruszywa łamane. 
• Trzeba też ocenić, jakim dysponujemy budżetem. Mimo że dostępne są różne rodzaje kruszyw, niektóre tańsze, inne droższe, to na takiej inwestycji jak droga rolna nie ma co oszczędzać, bo to długoterminowa inwestycja. Warto również rozważyć koszty utrzymania. Wykorzystanie lokalnie dostępnych kruszyw może zmniejszyć koszty transportu i przyspieszyć realizację projektu.
• Bezpieczeństwo jest istotnym kryterium wyboru. Dodatkowo trzeba zwrócić uwagę na rodzaj gruntu, gdyż różne jego odmiany wymagają innych technik budowy czy doboru materiałów.

Kruszywo w budowie dróg na gospodarstwie rolnym – jak efektywnie je wykorzystać?

Nie ma wątpliwości, że wybór kruszywa to absolutnie kluczowe zagadnienie, gdy planujemy budowę drogę na gospodarstwie rolnym. Niemniej, samo wykonanie też ma niebagatelne znaczenie, ponieważ decyduje o efektywności oraz trwałości inwestycji. Musimy więc pamiętać o prawidłowym przygotowaniu podłoża i odpowiednim ułożeniu nawierzchni. 

• Najważniejsze są więc tu poszczególne etapy, a pierwszy z nich (po planowaniu) to właśnie przygotowanie podłoża. Przed nałożeniem kruszywa powinnyśmy więc starannie przygotować podłoże, usuwając roślinność i wierzchnią warstwę materii organicznej oraz wykonując wykopy bądź nasypy celem uzyskania odpowiedniego profilu drogi. Zapobiegnie to jego osiadaniu oraz nierównościom nawierzchni. 
• Istotne także zagęszczenie gruntu i stabilizacja podłoża. Musimy zastosować odpowiednią grubość warstwy kruszywa, biorąc pod uwagę to, jaka będzie intensywność ruchu. Przykładowo dla dróg o dużym obciążeniu musimy zastosować grubszą warstwę kruszywa łamanego. 
• Nie mniej ważna jest stabilizacja drogi, aby nawierzchnia była jak najtrwalsza i niepodatna na uszkodzenia. 
  
  

Podsumowując, widzimy, jak ważny jest odpowiedni wybór kruszywa do budowy drogi na gospodarstwie rolnym. Biorąc to pod uwagę, zachęcamy do kupna sprawdzonego kruszywa w Świętokrzyskich Kopalniach Surowców Mineralnych!

Artykuł Jakie kruszywo wybrać do budowy dróg na gospodarstwie rolnym? pochodzi z serwisu Industria.

• Wapno dla rolnictwa Dewonit — właściwości i zastosowanie
• Kiedy stosować wapno rolnicze?
• Jak prawidłowo przeprowadzić wapnowanie?

Wapno dla rolnictwa Dewonit — właściwości i zastosowanie

Gleby kwaśne i bardzo kwaśne w Polsce stanowią ponad 50%. Zakwaszenie gleb jest uwarunkowane zarówno przez czynniki naturalne (budowę z kwaśnych skał osadowych), jak i antropogeniczne (m.in. stosowanie nawozów mineralnych w rolnictwie). Kwaśny odczyn gleby, związany z nadmierną koncentracją jonów H+, powoduje m.in. ograniczenie dostępności składników mineralnych dla roślin, toksyczne działanie żelaza i glinu na korzenie oraz zahamowanie rozwoju pożytecznych mikroorganizmów glebowych.

W celu przywrócenia optymalnego pH podłoża i poprawy właściwości gleby stosuje się nawozy wapniowe. Wapno rolnicze Dewonit przeznaczone jest do odkwaszania gleb na polach, łąkach, pastwiskach, w sadach i ogrodach. Oferowane wapno dla rolnictwa to produkt całkowicie naturalny pochodzący ze ŚGP INDUSTRIA — firmy z wieloletnim doświadczeniem w wydobywaniu i obróbce surowców skalnych. Wapno rolnicze węglanowe Dewonit odznacza się niską rozpuszczalnością, dzięki czemu działa przez kilka lat i może być bezpiecznie stosowane nawet na glebach lekkich. ŚGP INDUSTRIA produkują wapno rolnicze węglanowe z magnezem, które jednocześnie pozwala wzbogacić podłoże o wapń i magnez. Wapno nawozowe Dewonit może być stosowane również w rolnictwie ekologicznym.

Kiedy stosować wapno rolnicze?

Kiedy należy stosować wapno nawozowe? Lato i wczesna jesień, czyli okres pożniwny, to najlepszy czas na przeprowadzenie wapnowania. Wapno dla rolnictwa Dewonit zastosowane na ściernisko łatwo przenika do warstwy ornej i ulega szybkiemu mieszaniu z glebą. Wapnowanie można przeprowadzić również wczesną wiosną.

Przy planowaniu wapnowania należy uwzględnić nawodnienie gleby — odpowiedni poziom wilgoci przyspieszy rozpuszczanie nawozu. Wapna rolniczego nie wolno jednak aplikować bezpośrednio na mokrą glebę, ponieważ może to spowodować zniszczenie struktury podłoża. Wapnowania nie należy łączyć również z nawożeniem nawozami naturalnymi (obornikiem, gnojownicą) i nawozami fosforowymi oraz azotowymi zawierającymi azot w formie amonowej.

Częstotliwość stosowania nawozów wapniowych uzależniona jest od typu gleby i uprawianych roślin. Na glebach lekkich wapnowanie zaleca się przeprowadzać co 2 lata, natomiast na glebach ciężkich wystarczy z reguły wykonywać je co 4 lata. Większość roślin uprawnych preferuje odczyn lekko kwaśny lub obojętny. Dla których gatunków szczególnie zalecane jest wapno nawozowe? Uprawy wrażliwe na zakwaszenie to m.in. jęczmień, kukurydza, burak cukrowy, rzepak, lucerna. Warto natomiast ograniczyć stosowanie nawozów wapniowych pod uprawy roślin preferujących lekko kwaśny lub kwaśny odczyn m.in. łubinu i ziemniaków.

Jak prawidłowo przeprowadzić wapnowanie?

Kluczowe znaczenie dla efektywności wapnowania ma zastosowanie odpowiedniej dawki wapna rolniczego. Wapno dla rolnictwa Dewonit powinno być stosowane w dawce 2-3 t/ha. Aby dobrać odpowiednie dawkowanie nawozu, należy jednak wcześniej przeprowadzić badanie gleby. Optymalny odczyn gleb bardzo lekkich to: 5,1- 5,5, gleb lekkich: 5,6-6,0, gleb średnich: 6,1-6,5, a gleb ciężkich: 6,6-7.

Wapno rolnicze Dewonit w większych dawkach należy aplikować równomiernie na całym terenie uprawnym i dokładnie wymieszać z warstwą orną gruntu. Jeśli konieczne jest odkwaszenie gleb silnie kwaśnych, najlepiej zastosować 3/4 dawki wapna nawozowego jesienią przed orką, a pozostałą część w kolejnym roku. Małe dawki wapna rolniczego mogą mieć pozytywny wpływ na uprawy wymagające nawożenia wapniowego — warto więc stosować je przed siewem takich roślin.

Dobroczynne oddziaływanie wapnowania na strukturę, aktywność biologiczną i żyzność gleby zwykle można zauważyć po upływie 2-3 lat. Z tego powodu wapnowanie najlepiej przeprowadzić pod przedplony roślin szczególnie wrażliwych na zakwaszenie. Pierwsze wapnowanie, zwane wapnowaniem melioracyjnym, ma na celu podwyższenie pH gleby minimum o jednostkę, dlatego wykonuje się je z zastosowaniem wysokich dawek nawozu wapniowego. W przypadku wapnowania zachowawczego, mającego na celu utrzymanie optymalnego pH, stosować należy niższe dawki wapna rolniczego.

Artykuł Jak stosować wapno Dewonit dla maksymalnych korzyści? pochodzi z serwisu Industria.